Pastorale visie

woorden_pastoraat.jpgIn het kader van de samenvoeging van de parochies in onze regio (Mill e.o.), heeft de pastoraatsgroep zich in opdracht van het parochiebestuur gebogen over de actuele en de gewenste ontwikkelingen op het vlak van het pastoraat in onze parochies.
Daartoe heeft de pastoraatsgroep een aantal speciale bijeenkomsten gehouden, begeleid door een externe procesbegeleider (Jos Roemer).

We hebben eerst uitvoerig gesproken over de huidige tijd. Deze wordt gekenmerkt door een opvallend proces van ontkerkelijking. Tegelijkertijd is de behoefte aan verbondenheid en aan zingeving nog steeds onverminderd groot. We hebben ons op het standpunt gesteld, dat we als parochie juist aan deze behoeften onze aandacht en inzet zouden moeten geven.
Een tweede onderwerp dat ter sprake kwam betrof de doelgroep: voor wie doen we het? Wie horen er bij? Willen we ons alleen richten op ‘parochianen’, op degenen die gedoopt zijn of zien we het breder? We zijn van mening dat onze parochie zich zou moeten richten op ‘gemeenschapsvorming’. Iedereen in onze dorpsgemeenschappen hoort erbij.

Wie willen we zijn als parochie?

We zien het proces van ontkerkelijking niet als een bedreiging maar eerder als een uitdaging. We merken dat er om ons heen nog steeds (steeds meer?) behoefte bestaat aan verbondenheid, zingeving en spiritualiteit. Je kunt denken aan de pelgrimsreizen naar Santiago de Compostella en aan de vele Boeddhabeelden die je her en der ziet.
Veel mensen willen hoogte- en dieptepunten in hun leven niet meer vieren in kerkelijk verband, maar stellen wel prijs op een vormgeving waarin ‘de diepere laag van het leven’ wordt benoemd. Wij vinden dat ze daarvoor bij onze parochie terecht zouden moeten kunnen.

Wij willen breder denken dan de traditionele activiteiten die we gewend zijn. Dat betekent wel dat we deze koesteren en, zolang als dat mogelijk is, vanuit iedere kern willen blijven uitvoeren. Daarnaast willen we echter ook kijken welke andere activiteiten we kunnen opzetten. Dat zullen dan activiteiten zijn die te maken hebben met:
- gemeenschapsvorming
- de mogelijkheid om je verhaal te kunnen vertellen
- zingeving in brede zin.
We willen uitzoeken welke nieuwe wegen we kunnen gaan bewandelen.

De taakvelden

Een_helpende_hand.jpgDeze visie op wie we als parochie willen zijn heeft gevolgen voor alle taakvelden (individueel pastoraat, katechese, liturgie, verkondiging en diakonie).
Ook voor ‘organisatie, beheer en communicatie’ heeft deze visie gevolgen.

Bij individueel pastoraat gaat het om aandacht en zorg voor degenen die bij de gemeenschap horen. We stellen vast dat in onze dorpen meerdere organisaties hiermee bezig zijn.
Betekent dit dat wij geen taak meer hebben op dit vlak omdat anderen het al doen?
Wij zijn van mening dat ook de kerk op dit vlak een taak heeft, waarbij we in eerste instantie denken aan samenwerking met al die organisaties en overzicht houden (zien we niemand over het hoofd?). In tweede instantie kunnen we als parochies misschien een eigen specifieke bijdrage leveren. Men mag ons in het bijzonder aanspreken als er zingevingsvragen spelen.

Onder katechese verstaan we de verheldering van wat ons geloof betekent door er met elkaar over te praten. We onderscheiden op dit werkveld de traditionele activiteiten (doop-, communie- en vormselvoorbereiding) en activiteiten die in bredere zin te maken hebben met ‘zingeving’ en ‘spiritualiteit’. Ook op dit laatste terrein willen we onderzoeken welke mogelijkheden er zijn om ons als parochie voor in te zetten.

Liturgie kan versterkend werken voor de geloofsbeleving en gemeenschapsbeleving. Daarom vinden we het belangrijk dat in onze nieuwe parochie voldoende aandacht blijft uitgaan naar dit werkveld. Naast de ‘traditionele’ liturgische vormen kunnen we ook denken aan thematische vieringen / bijeenkomsten (bijvoorbeeld een bijeenkomst voor ouders van een overleden kind of rondom het thema ‘oorlog’, ‘vluchteling’ of ‘tolerantie’). Bij een thema als ‘verbroken relaties’ kun je denken aan een aantal gespreksbijeenkomsten, die worden afgesloten met een viering als sluitstuk. Een ander thema zou kunnen zijn ‘muziek’, waarbij mensen (jongeren?) een bepaald muziekstuk hebben, dat voor hen een bijzondere betekenis heeft en dat ze met elkaar delen. Deze bijeenkomsten / vieringen zouden incidenteel kunnen plaats vinden. We denken aan vier bijeenkomsten per jaar. In het algemeen vindt de pastoraatsgroep dat het fijn zou zijn als er na afloop van een viering (in het weekend of anderszins) gelegenheid is om met een kopje koffie na te praten.

Onder verkondiging verstaan we de verheldering van de betekenis van het evangelie in de openbaarheid.
Traditioneel denken we dan aan de preek. Je kunt echter ook denken aan:
a. deelname vanuit de kerk aan het openbare debat over zaken van algemeen belang en over zaken waar discussie over leeft;
b. openstellen van lezingen;
c. organiseren van gespreks- of discussieavonden.

Wat betreft diakonie zijn er binnen onze regio tal van voorbeelden van goede doelen, die op de een of andere manier zijn verbonden aan onze parochie. Te noemen zijn stichting Klaartje Derks (Langenboom), de acties voor pater Konings (Mill) en de projecten van de landelijke Vastenaktie. Ook voor de scholen is er materiaal voorhanden dat ontwikkeld wordt vanuit de landelijke Vastenaktie. Dit is een mooie gelegenheid voor parochies om met scholen samen te werken. Het onderwerp ‘stille armoede’ is een onderwerp dat hoort bij dit werkveld. Wat kunnen we als gemeenschap voor deze mensen betekenen? Hoe ontdekken we deze stille armoede? We hebben het idee besproken om een diakonale commissie in het leven te roepen, waarbinnen een vertrouwenspersoon zitting heeft. Bij deze vertrouwenspersoon kunnen meldingen binnen komen, die binnen de commissie besproken worden om te bekijken wat we daar voor kunnen doen.